< <

<

<



sevgili günlük;

bu hafta ben başka biri oldum.Hiç olmayacak sandığım şeyler oldu.İç huzuru buldum.Belki hala namaz kılmıyorum, oruç tutmuyorum.Ama öğrendim ruhumu Allaha emanet etmeyi.Ona güvenmeyi öğrendim.Üstümden kocaman bir yük kalktı.Tasavvuf yolundaki insanları anlamaya başladım.Bu farklı bir duygu.Aitlik ve korunuyor olma düşüncesi.Daha önce dinde, inançta mantık arardım.Ama şimdi aramıyorum.Koşulsuz inanmanın neden olduğunu da öğrendim.Sorgulamadan inanmanın.Ona inanmak istiyorsan gerçekten ruhunun huzura ermesini istiyorsan sorgulamak da istemiyorsun zaten.Çünkü anlıyorsunki sorgulayarak bulamayacak kadar sınırlısın.O nun sınırsız gücünü, yarattıklarını, hayatta bizi karşılaştırdığı durumların sebebini anlayacak güçte değilsin.Kalbimin mührü açıldı.Ona sığındım.Ruhum arındı...



"Ben bilirdim düşündüğümü yapmayı
Seni dışarı çıkarıp evinden, dar sokakta boğmayı
Bir gece ansızın ya da açık denize atmayı
Ben bilirim ardından da kendi kafama sıkmayı
Ancak benim bir korkum var alemlerde tek
Alemlerde rahmet aynı korku içime aşkı saldı
Klavuz oldu gemime yutsun dalgalar bırak beni
Tersten esse rüzgar hoş, benim onunla aram iyi
En miniktir en sevimli mimiklerim kelamın miri
Her insan sakar ve dengesizdi kolay kırdı kalbi
Dayanmaya mecbur muyum sanki?
Canımı yakanın canını yaktım 1. salon godmother 2 "
/p> < < < <