< <

<

sevgili günlük;
dün gece rüyamda nihayet delirmiştim.Koştum sokaklarda, arkamdan koşan birinden saklanmak için.O kişi annem oldu saklanmaktan vazgeçtim.Koştum kollarına.Uyandım sonra.Çok korktum delirmekten.Annemin yanına gitmek geçti içimden beni ancak o kurtarabilirdi.Bi ara, aralık kapıya baktım karabasan çıkıp gelirmi ki ordan.Şimdi hatırladım yoktu ki karabasan diye birşey.Uyku felciydi o buhranlı günlerde karşılaştığım.Ama o zaman gelmedi işte aklıma ne olduğu.Korktum tekrar olmasından.Gözümü kırpmamak için yoğun bir çaba verdim sonra uyandım...
/p>
betüş yazdı@ <9/17/2007 12:47:00 AM/a>
< < < <