< <

<

Monitöre bakarken diyorum ki kendime içimden sessizce;

"Bir insanın birdenbire anlamını yitirmesi ne garip birşey.Aslında birdenbire olmuyor.Arada geçen sancılı bir süreç oluyor ama geçtikten sonra o sancıları unutuyor insan.Kalp kin tutmuyor.İntikam yeminleri birer birer geri alınıyor.Birgün bir bakıyorsun o insanın hiçbir anlamı yok.Hiçkimse.Hiçbirşey.Orda duruyor en son gördüğün yerde nefes alıyor, hareket ediyor belki de aşık bile oluyor.Ama hiç bir anlamı yok.Kızılmıyor bile ona artık.Göz kararmıyor.Kalp acımıyor.Nasıl olmadan önce hiçbirşeyse bittikten sonra da hiçbirşey.Yani bir insanı bu kadar silmek çok garip.Gerçi silinmek isteğini geri çevirmek de mümkün değil.Ama günlüküm bir insanı çok sevmek, çok severken uzaklaşmak zorunda kalmak, hala çok severken birden bire bi bakmışsın yokmuşluğu çok garip.İçimde hiçbirşey yok artık.Silindi herşey.Ne sevgi ne nefret ne acı.Çok garip değil mi sence de.İçimde birşeyler ölüyor...Ya da çoktan cenaze namazları kılınmış cemaat almış sırtlamış mezarlığa doğru yoldalar."

/p>
betüş yazdı@ <9/18/2007 05:21:00 AM/a>
< < < <