< <

<

sevgili günlük;

dün akşam kayıp günlüğümü buldum.Dolaptan çıktı.Neredeyse 1 senedir
karşılaşmamıştım kendisiyle daha önce orada değildi yani.Oraya kendiliğinden
nasıl geldiği üzerinde fazla kafa yormaya gerek yok metafizik biliyosun bilimsel
değil.Düşün düşün bir sonuç olmayacak nasılsa.

Neyse gelelim konumuza.Ben 2006 ekimde hala @lpere aşıkmışım lan günlük.
İnanabiliyo musun? Bi mektup yazmışım ona.Böyle acayip
acıklı, sevgi dolu.Gel demişim "artık gel.Biliyorum gelmeyeceksin ama gel."
Okuyunca bi an düşündüm acaba bunu kime yazmıştım? Gerçekten bu kadar çok birini
sevmiş miydim ben.Hatırlamıyorum o zamanları.Gözümün önünde hüzünlü sahneler ama
gerçekçi değil.Sanki bir perdeden izliyor gibiyim.Sanki öyle biri hiç varolmamış gibi.
Dışarıdan öyle birini ve ona aşık olan kızı izliyorum.O da aşk da önemsizmiş gibi geliyor.
Yani sanki ben o kadar zaman rol yapmışım gibi...Herşey oyunmuş.Oyun bitince hiçbir iz hiçbir anlam
kalmamışmış gibi.Yani dersen yani ne? Eğer o kocaman, uğruna şiirler mektuplar yazılan, aylarca ağlanan,
hayata küsülen sevdadan hiçbir tortu kalmamışsa düşününce hiç içim acımıyorsa, sanki yalanmış gibiyse....
bu seferkinin hiçbir mühimi yok.Belki de ismi bile silinecek gözümdeki görüntüsü de neymiş?


Unutmamız ne kadar garip değil mi günlükçüm.Unutmasak yaşayabilir miydik sence.
Unutmak çok kutsal ve çok garip...
Allah kalp kırıklıklarını unutmamızı hayata devam edebilelim diye sağlamış...


Bi de ben kardeşimi özledim :) Bak kardeş buraya sadece sitem yazmıyorum.Seni çok özlüyorum.
Neyseki geliyorsun artık...

/p>
betüş yazdı@ <8/10/2007 02:52:00 AM/a>
< < < <