< <

<

sevgili günlük;

bu aralar kendime bişeyleri kanıtlama derdindeyim.Mesela bugun naptım biliyo musun? Parka gittim.O 1.5 aydır hiç uğramadığım parka.Kendime, onsuz gittiğimde canımın yanmayacağını ispatladım.Artık istediğim zaman gidebileceğim.Sonra şimdiye kadar sevmek istediğim, kendimi sevdiğime inandırdığım adamları düşündüm.İzleri bile kalmadı.Gerçi çoğu plotonikti ondan da olabilir.Ama diğerlerinden de iz yok.Birisi için yıllarca ağlamıştım mesela.O yok şimdi.O gözyaşlarını onun için dökmem sanki bir film gibi geliyor gözümün önüne.Sanki o yıkılan, herşeyden vazgeçen ben değildim.Bu da öyle oldu işte.Ara ara görüyorum diye kafam karışıyor.Yoksa o da artık herkes gibi...

Farkında mısın? Artık çok çabuk insan öldürüyorum."Sen öldün" diyorum . Ölüyor...
/p>
betüş yazdı@ <7/11/2007 02:16:00 PM/a>
< < < <