< <

<

sevgili günlük;

bugun arkadaşımla bi durum değerlendirmesi yaptık.

dedim ki;

aşk bir satranç oyunumu.Ben satranç oynamak istemiyorum aşkta.Karşıma çıkacak esas oğlana hamlelerle mi yaklaşmalıyım yani? Yapamam.Yapmak istemiyorum gerçekten.İnsanlar böyle mi büyütüyorlar sevgilerini?

hem onu unuttum ben.Ara ara yokluyor zihnimi.Ama az çok az.Ve hiç ah etmedim.Mutlu olur umarım.Mutlu olurum umarım ben de.Sadece sadece bu kadar sık karşılaşmasak daha iyi olurdu diyorum.Ölü aşk mezarlığına dönmese hayatım.Ama bu da alışkanlık yapan bir durum.Her seferinde daha az etkileniyorum.En son hiç umrumda olmayacak biliyorum.Şimdi sadece vicdanımı yoklamama yol açıyor.Özlediğimden falan değil.Özlemiyorum.


Bi de günlük çok sıcak be.Bu sıcakta da vicdanla uğraşılmıyor.Çünkü bu sefer o değil her seferinde ben haklı çıkıyorum o da mızıkçılık yapıyor...
/p>
betüş yazdı@ <6/26/2007 12:32:00 PM/a>
< < < <