< <

<

Çok üzgünüm.Gerçekten çok çok çok üzgün.İnsanlara hep gülümsemek gerek değil mi? Üzüldüğünü belli etme.Asma yüzünü...Hiçbirşey de anlatma.Hiçbirine üzülme.Hiçbirine kızma.Kızarsan bile belli etme.Tak maskeni otur çalış öyle mi? Umrumda değil.Madem ki bu kadar acıyor canım.Yapma bir gülücük yapıştırmayacağım suratıma.Sonra kendim de kanıyorum çünkü.Yalnız kalınca kendimle normale dönüp daha çok çöküyorum içime.
Birşey olsun.Mutlu biri olmama sebep olacak herhangi birşey.Bir de ben çok sevmek istiyorum artık.Onu yapıyorum ama gösteremiyorum ya.Yara oluyor içimde.Acıyor, kanıyor...


"Gelincik çılgın aşkım yanar dağım gelincik
seviyorum demedin ömründe bir kerecik
şüphe dolu kalbinde bir sızısın incecik
seviyorum demedin ömründe bir kerecik
bu nasıl bilmecidir açıklasan olmaz mı
daha mı kahrolayım ben bunca çektiğim azmı
şüphe dolu kalbinde bir sızısın incecik
seviyorum demedin ömründe bir kerecik..
kahrım arttıkca senı dahada cok sevıyorum
kaderde ölmekmı var gulmekmı gıdıyorum
şüphe dolu kalbinde bir sızısın incecik
seviyorum demedin ömründe bir kerecik.."
/p>
betüş yazdı@ <4/18/2007 01:27:00 PM/a>
< < < <