< <

<

Bugün işte sıkılırken çok eskiden açtığım bir mail adresine girdim.En eski postlara bakarken 3 sene öncesinde yapılan bir msn konuşmasına rastladım.Hayret burdakini silmemişim.Halbuki hepsini sildim ondan hiçbir iz kalmadı sanıyordum.Bir zamanda sildiğim için çok üzülmüştüm.Sonuçta o hayatımda çok güzel bir yere sahipti bir zamanlar.Sevindim silerken gözüme ilişmediğine, daha sonra fotoğrafını da buldum.Buradakiler aklıma gelmemiş demek ki.Gerçi o zamanlar o kadar seviyordum ki onu her yere resmini atmışım.İyi ki de o kızgınlıkta gözüme ilişmemiş.Okudum konuşmayı tekrar.O zamanda hissettim bir an.Sıcacık oldu kalbim.Gülüşü geldi aklıma, elleri...Tamamen sildim hiç aklıma gelmiyor diyordum ama özlüyormuşum bazen.Telefonu çalışsa arasam diye düşündüm.Yıllar öncesinden bir ses.Ya da aklına gelsem arasa.Ya da karşıma çıksa.Uğruna herşeyi yakmayı göze aldığım adam...Yıllar geçtikçe yaş farkı artmıyor ama mesafe artıyor.Uzaklaştıkça uzaklaşıyor insan.Geride bıraktığın değişiyor, büyüyor.Belki evlenmiştir belki çocuğu bile olmuştur.Belki o da bazen hatırlıyordur beni belki de hiç aklından geçmiyorumdur.O güne dönmek istedim bir an tam o yazışmayı yaptığımız güne."Korkma birşey olmayacak seni seviyorum" dediği güne.

Bir şarkı dinliyorum Piraye;

"bulutlar geliyor haberlerle yüklü
buruşuyor hala gelmeyen mektubun avucumda"...

Sonra silkelendim.Üzüldüm biraz bir daha o kadar sevebileceğim birinin olmama ihtimalini düşününce.Hep yalnız olma düşüncesini kovdum aklımdan.O kadarını düşünmemeliyim.İşime döndüm sonra...

/p>
betüş yazdı@ <3/02/2007 12:21:00 PM/a>
< < < <