< <

<

Bölüm I:

"Naber" dedi.
"İyiyim" dedim buz gibi bir sesle.
"İş nasıl" dedi.
"İyi Allaha şükür" dedim buz gibi bir sesle yine ve döndüm arkama yürüdüm uçarcasına.Ordan ondan uzaklaşmak ve onun olmadığı bir hayata kavuşmak ümidi uçuşurken yüreğimde.

Bölüm II:

"Naber" dedi.
"İyiyim" dedim
"Sözlendim" dedi.
"Ya verdiğim mektup" dedim.
"Cevap yazamadım" dedi.
"on senedir bekliyorum" dedim.
"öyle" dedi.
"sen bir kazmasın" dedim
...
"susma hep sustun" dedim.
...
"sen hayatımda gördüğüm en ahmak insansın sevdiğini de sevmediğini de söylemekten acizsin" dedim
...
"hala susuyorsun konuşsana be adam" dedim.
...
"Allahım aklımı koru"
...
"Sen gibi etkisiz tepkisiz birini sevdiğim için yıllarca pişman olmasamda olmasaydı keşke böyle" dedim.
...
"doğru ya keşke demeyecektim" dedim.
...
"hiç mi sevmedin yalan mıydı" dedim.
...
"Susma" dedim
Sustu.Konuşmadı hiç.Yıllarca yaptığı gibi.Ve yıllarca cevabını beklediğim soruların cevabını rüyamda bile alamadım...



Canım sese mi geldin

Kadem basa mı geldin

Sağ olsam gelmez idin,

Öldüm yasa mı geldin


/p>
betüş yazdı@ <6/30/2006 01:49:00 AM/a><
< < <

<

Az kaldı...Çok az...Bakalım bu sefer neler yapacağım.Allahım burnum boktan çıkacak mı yoksa debelendikçe daha mı çok batacağım.Ama bu sefer çıkacak galiba.İnanıyorum.
Dün akşam Kadriyle benzerlik çalıştık.Ben tek başına çalışırken çok oyalanıyorum diye rica ettim sağolsun kırmadı çalıştırdı beni.1 e doğru uyudum.Rüyamda Özlem beni arıyordu.Telefondan sesi çok uzaktan geliyormuş gibi silikti.Zor anlıyordum söylediklerini.Dedi ki "Betül elindeki testleri gördüm çöz onları kesin kazanacaksın" dedim ki sen nerden biliyorsun benim mor kitabı çözdüğümü.Cevap vermedi.Sonra evini aradım telesekreter çıktı ailedeki herkes telesekreterden konuştu bi o konuşmadı.Tekrar ulaşamadım.İlginç bir rüya ama.Özlem benim liseden arkadaşım ve Ramazandan beri görmüyorum.Bende numarasıda yok.Ayrıca Boğaziçinde.Özlem bana el mi verdi acaba.Hadi bakalım....
/p>
betüş yazdı@ <6/29/2006 12:43:00 AM/a><
< < <

<

Dilenci

Sen hergün köşebaşlarında
Yırtık urbanla kirli ellerinle
Avuç açan, sefil insan.
İnan yok farkımız birbirimizden
Sen belki tüm yaşamınca dilenecek;
Beklediğin beş kuruşu biri vermezse
Ötekinden isteyeceksin.
Ama ben tüm yaşamım boyunca
Tek bir kez dilendim
Bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim.
Öylesine boş öylesine açık kaldı ki elim,
Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.

Victor Hugo
/p>
< < <

<

Kızlar Altınkum Plajına gidecekler bu hafta.Ben de yazın ilk plaj eğlencesini böylece kaçırmış olacağım.Biliyorumki bu arkadaşlardan bir kaçı mutlaka bu yazıyı görecekler.Sayenizde kendimi annesiyle babası gezmeye gittiği için evde ağlayan çocuk gibi hissediyorum.Adi karılar.2 hafta sabredemediniz demi.Neyse...Düşünüyorum da.Ben ne kararlı biriymişim yahu.Gözlerim yaşardı.Dershaneyi eğlenceye tercih ettim.Aman Allahım noluyor bana.Geometriyi plaja tercih ettim.İçim kan ağlıyor ama.Olsun napalım.Sınavıma çok az kaldı.Tek tesellim sınavdan sonra vicdanım rahat bir şekilde takılmak kız kurusu ekibine.Bu aralar tam mesai yapıyor vicdanım.Kaçamıyorum kendisinden kaytaramıyorum bir türlü...Gelsin artık şu sınav.Arkadaşlarımı özledim ben ya...

/p> < < <

<

Nasıl birşey ölmek ki.Yıllar boyunca bir gün evindeki koltuğun üzerinde vicdanın rahat bir şekilde uzanmayı beklemek, kendi sokağında vicdanın rahat bir şekilde yürüyeceğin günü beklemek...Ama ölmek...Ve ölünün bile evine sokağına gelmemesi.Nasıl bir duygu ki o...Sevdiğin tüm kızları bir daha sevememek...Ve o kızların çoğunun ölümünden bile haberlerinin olmaması.Ölmek..Yiğitçe ölmek...Anneni özlemek kardeşini...Görememek..Annenin dizlerine yatacağın günü beklemek.Ve o gün gelmeden ölmek.Nasıl öldün acaba? Acı çektin mi uzun süre...Nasıldı ölün...Yüzün hala güzel miydi öldüğünde.Neyi düşündün ölürken en son.Anneni mi.Ölümü mü yoksa?Neyi düşünür insan ölürken.Neyi düşündün delikanlı gibi ölürken.Tüm onurunla...Öleceğini bilmek nasıl bir duygu acaba.Ölümün omzunun üstünden geleceği günü beklemek...Ölümü tercih etmek nasıl bir asilliktir öyle...Anlamıyor sadece kendini düşünen zihniyetim.Ölmeni de kabullenemiyor.Yıllardır aklımdan her geçtiğinde evine dönmek nasip olacak mı diye düşündüğüm.O günün yakın olmasını dilediğim çok uzakta olduğunu bile bile...Kabullenemediğim.Nasıl öldün sen öyle.Yüzün de güzel miydi hala ölürken.Yüreğin gibi...Ölürken kahraman olmak nasıl bir duygu acaba...
/p>
< < <

<

[14:05] betül: yarın
[14:05] betül: ben özgürüm
[14:05] betül: sadece özgürüm
[14:05] betül: güzel olduğumdan değil
[14:05] betül: özel olduğumdan değil
[14:05] betül: özgürüm ben özgürüm
[14:05] betül: sadece özgürüm tey tey
[14:05] betül: allahım ya yarın iş yok inanamıyorum
[14:06] betül: 15 gün yokum iş yok
[14:06] ..................^BuKeT^:.................: haha
[14:06] betül: geometri çalışçam ehe
[14:06] betül: çok mutluyum
[14:06] betül: tey tey çağği çapi
[14:06] ..................^BuKeT^:.................: kız
[14:06] ..................^BuKeT^:.................: deli
[14:06] betül: sensin
[14:06] betül: niye kızım
[14:06] ..................^BuKeT^:.................: belli
[14:06] betül: gayette mutlu olmam için sebebim var
[14:06] betül: geometri çalışça
[14:06] betül: m
[14:06] ..................^BuKeT^:.................: tey tey
[14:07] betül: matematiği full yapıcam
[14:07] betül: sonra da sınavı kazanıcam
[14:07] betül: ablacın öğretmen olacak ya
[14:07] betül: ayrıcana şımarma bak Trabzonu kazanırsam tatilde yanıma almam seni
[14:07] ..................^BuKeT^:.................: ınsallah
[14:07] ..................^BuKeT^:.................: ayy tamam sımarmıcam
[14:07] ..................^BuKeT^:.................: ala al
[14:07] betül: he şöyle
[14:07] betül: yola gel bidi bidi
[14:08] ..................^BuKeT^:.................: hihi

/p> < < <

Dün akşam kardeşim dedi ki ablacığım ders çalışacak mısın? Dedim evet.Neden? Dedi ki birlikte film seyredelim diyecektim.Biz c.tesi günü gidiyoruz ya.Düşündüm kardeşimi kırmayayım.Neyse Narnia günlüklerini kaçıncı kez olduğunu bilmiyorum ama seyrettik.Orda bir Lucy var.Çok güzel bir insan yavrusu gerçektende.O kadar tatlı ki.Tüm film boyunca sadece onu izledim.Öyle bir kızım olsun istiyorum.Olur mu ki?Olsun ya.Çok güzel bir kız.Neyse daha önce izlemiştim filmi ama bu seferkinde hatırladımki bende Lucy nin yaşlarındayken duvarların arkasında başka odalar hazineler olduğuna inanırdım.Belki de okuduğum masal kitaplarından çok fazla etkilenmiştim bilmiyorum.O yüzden çok sevmiş olabilirim kızı.Kendime benzettim belki bilemiyorum.Ama Lucy çok güzeldi ya.Öyle bir kızım olsa süper olur...






/p> < < <

<

Dün telefonumu kaybettim.Bu aralar kaybetmekten korktuğum daha önemli şeylerim vardı.Mesela aklım mesela gireceğim sınav mesela ailemden herhangi biri mesela dostlarım gibi.Giden bir telefon olsun.Dostlar sağolsun.Yalnız tek malvarlığım da gitti ya.Aç kalırsam satar doyururum karnımı diyodum.Artık o da olmayacak.Neyse...Aklımdan bir şarkının dizeleri geçiyor.Yazıyorum...


"seni düşünmek güzel şey
seni düşünmek ümitli şey
dünyanın en güzel sesinden
en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey
fakat artık ümit yetmiyor bana
ben artık şarkı dinlemek değil
şarkı söylemek istiyorum"

Nazım Hikmet
/p> < < <

<


Way naber ilk aşkım.Çocukken böyle 10 yaşındayken belki de daha önce bilmiyorum.Aşkı keşfettim.Ya da sevgiydi aşk sanıyorum bilmiyorum.Ayıramıyorum ayıramadım hiçbirzaman.Öyle sevdim o zamanlar.Ortaokul geldi bitti lise oldum lise de bitti.Tüm lise boyunca adını andım dostlarım yanında.Dert ettim kendime adını.Sayıkladım durdum.Belki bıktılar ama yettin kızım demediler çok şükür hiç ondan dost dedim ya ben onlara.Sonra bir gün bir mektup verdim sana ya gel ya da git diye.Sanırım gitmeyi tercih ettin.Bir cevap bile vermedin...Buna da cevap gelmeyecek biliyorum zira senin bu bloğu görmen ihtimal dahilinde bile değil...Gelmesin de zaten artık...Sonra Lise bitti.Bir gün başka birinin olduğu gerçeğiyle yüzleştim.Biraz acıydı.Vazgeçtim senden o zaman.Dedim bu iş olmaz artık.Başkası oldu birgün.Onu da çok sevdim.Belki senin kadar belki daha fazla belki de daha az bilmiyorum.Karşılaştırırken objektif olamıyorum.O da gitti sonra.O daha çabuk gitti daha kesindi gidişi ben gidiyorum dedi.Bende bıraktım gitti.Aşk özgür bırakmaktır diye düşündüm.Ama burda bir gariplik vardı ben kimi özgür bıraksam gidiyor bir daha da dönmüyordu.Başka bir çarem olmadığına göre...Yapacak birşey yok tabi.Neyse.Bugün kardeşim dedi ki.Nişanlanıyormuş...
İçimde hiçbirşey kalmamış diyordum.Ama acıdım işte.İçimde tarifsiz bir burukluk.Elimde geçmiş yıllarım.Görmek istemiyorum hiç.Umarım o geldiğinde ben burda olmam.En azından sınavı kazanmış ve gitmiş olurum umarım.Dayanamayacağımı hissettim.Bitmiş bir sevginin külleriyle nasıl yüzleşicem bilemedim.Her zaman kuyruğu dik tutmak 1. amacım olsa da.Öyle işte acıdım biraz.İlk aşkım mutluluklar sana...Hayatımda mutlu olacağıma inandığım 2 insandan diğerini de kaybetmiş oldum ben bu nişanla tamamen.Ama olsun.Eski Türk filmlerindeki bir cümleyi yinelemekten başka çarem yok...Sen mutlu ol yeter...


/p> < < <

<

içimde boğuluyorum bugün.Yine elimde patladı neşeli yüzüm.Hiç de değilim bugün biraz sinirliyim biraz kırgın biraz birazım sadece.Yaptığım bilimsel tespite göre eğer bir önceki akşam ders çalışma işlemini tamamlamamışsam böyle oluyorum ben.Böyle umutsuz vaka gibi bişey oluyorum.Öyle hissediyorum.Hep kaybedecekmişim gibi geliyor.Şimdiye kadar kaybettiklerim geliyor aklıma moralim bozuluyor.Sanki hep kaybedecekmişim gibi geliyor.Birde kendime kızıyorum.Çok...Aklıma bana kelek yapanlar geliyor onlara da kızıyorum.Gün içinde bana kötü davrananlara daha çok kızıyorum.Neyseki unutkanım çabuk geçiyor kızgınlığım.Ama öyle işte bugün bir garibim sevgili günlük.Dinliyor musun sana diyorum hey günlük.Hayallah...

/p> < <