< <

<

Okyanusta kayıp bir duygu aşk...

Kalbim hala varlığını ispat etmek için yanıltıyor sık sık beni...Onu seviyorum sanıyorum bazen.Aslında biliyorum hayır sevmiyorum.Böyle değildi birini sevmek hatırladığım kadarıyla.Gözlerinin içine bakmaya çekinirdim ben onu sevince.Birgün o da beni seviyormuş dediğimde bulutlarda geziyordum.Yerçekimi yoktu sanki...Buysa öyle değil.Evet o başka kadınlardan bahsedince karıncalanıyor kalbim.Sanki çok yakınından hiç beklemediği birinden yara almış gibi.İçin için kanıyor.Bazen dışarıya fırlayacakmış gibi çarpıyor.Lütfen farketmesin diyorum içimden lütfen...Sonra geçiyor ama.Bir bakıyorum geçiyor.O zaman o geçmiş miydi.Hiç geçer miydi.Yıllarca acıdı...Yıllar boyu bekledim ya onu hani.Artık başkasının olduğunu anlayana kadar beklemiştim ya...Buysa öyle birşey değil.1 gün sonra geçecek belki 1 hafta belki 1 ay.Ama o kadar.Biliyorum ki hayır sevmiyorum.Kalbim bana oyun oynama.Biliyorum varsın ama neden bu acı çekme lüksü.Nedir kendini bu kadar harap etmendeki yegane amacın? Biliyorum ümitsizsin...Ama ben de öyleyim.Seni kandırıyor muyum hiç?Sen de uğraşma artık benle, kendinle de...

/p>
betüş yazdı@ <12/27/2006 01:03:00 AM/a>
< < < <