< <

<

Duvarlar üstüne üstüne geldiğinde hep...Kendi yaşam alanını kendin sınırlandırdığında...
Boğulacak gibi olduğunda...Gidecek hiçbiryerin olmadığında...Gitmek istediğinde, gitmeye karar verip yine döneceğini hatırlayıp vazgeçtiğinde...Yıkıp her yanı,
arkanda sağlam hiçbirşey bırakmadan gitmeyi göze aldığında;
boğulursun gerçekten.Hiçbirşey yapamazsın.Daha bir batarsın.Okyanus geniş göz alabildiğine.
Onu sahilden izlerken ne de güzeldi oysa.Şimdiyse boğuluyorum içinde.Sürükleniyorum.Kara yok...

/p>
betüş yazdı@ <11/14/2006 03:43:00 AM/a>
< < < <