< <

<

Sanırım gizli depresyon yaşıyorum.Böyle bir terim var mı bilmiyorum
ben uydurdum.Neyse.Yüzümde sivilceler yer edinme çabasında.Ergenlik döneminde bile çıkmamışlardı ki oysa.
Halk dilinde karabasan, bilimsel olarak da internetten tespit ettiğim ardına sığındığım uyku felci ara ara uğramakta.Neyse ki
ikna olmuşum mantıklı karşılığına.
Yoksa delirdiğimi düşünecektim.Zaten şizofren olmaktan da korkuyorum bu aralar.
Vicdanımı yoksayarsak insanın hayatında birşey bile düzgün gitmez mi ya diyesim geliyor.Ama var şükretmeliyim sağlığıma aileme
dostlarıma.Ya onlar da
olmasa.Hiçbir çıkış kapım olmasa ne yapardım.Cumartesi günleri haftanın en güzel günü olmasaydı ya...
Çocukluk dönemimi saymazsak ayaklarım bulutlarda iki ay gezdim.Sonra çok pis çıkardı acısını hayat bir kaç sene süren
ağlama krizleriyle.Bundan sonra hep böyle olacak anladım artık.Ama kabullenemiyorum.Ve zaman geçiyor...

/p>
betüş yazdı@ <11/08/2006 08:26:00 AM/a>
< < < <