< <

<

Yanlış zamanda hep yanlış uğraşlar.Pişmanlıklar.Kişinin en büyük düşmanı kendisidir en yakını da.Bu konuda birşey yapmaktan ne kadar acizim böyle.Benim için benim yapabileceğim hiçbirşey kalmadı.Biliyorum bunlar lise bunalımları.Ben 4 sene önce de böyleydim hala böyleyim.Sanırım ruhum melankolik.Değişmeyi aklımdan bile geçirmiyorum belki de değişmek istemiyorum.Çok garip aslında.Hem sırılsıklam mutsuz ol hem de olsun ben böyle iyiyim de.O zaman şikayet etmeye hakkım var mı? Hayatı değil tabi ama kendimi şikayet edebilirim.İçim rahatlar mı hayır.Neden peki.Yok ki hiçbirşeyin nedeni.Mesela ben yarın sabah kalktığımda bulut olmak istiyorum.İlkbahar mevsiminde bir ülkenin tepesinde gezinen bembeyaz bir bulut.Sonra ki gün deniz daha sonra kaktüs olmak istiyorum.Oluyor mu ? Olmuyor? Var mı nedeni ? Yok.Bir de ben küçükken kendimi çok çirkin sanırdım.Hani çirkin ördek yavrusu hikayesi vardı ya.Aynen işte ben ortaokula kadar kendimi çok çirkin sandım.Sanırım birilerinin biri hakkında konuştuğunu duymuştum ya da karşılaştırma yapmışlardı güzel bir akraba çocuğuyla orasını tam hatırlamıyorum.O daha güzel.Çok üzülmüştüm ben.Çirkinim diye.Saçlarım da kısacıktı.Neyse geçen akşam 1989 da çekilmiş bir düğün videosu izledim.Gördüm orda kendimi.O kadar sene boşuna çirkin olduğum için üzülmüşüm.Çok da şirin bi çocukmuşum, çirkin değilmişim ki.Aslında hiçbir çocuk çirkin değildir ki.E o zaman bilmiyordum ki ben bunu.
/p>
betüş yazdı@ <10/12/2006 07:19:00 AM/a>
< < < <