< <

<

Turuncu renk mişim ben.Geçenlerde internetten bir kişilik analizi testinden bulmuş arkadaşım bunu.tercümesiyse şu; bu ne iyi, bu ne güzel aaa yaşamak ne de güzel sanırım aşık oldum,aşka inanmıyorum,bunalımdayım galiba, ölmek istiyorum,bebeğim olsun istiyorum,artık kariyer yapmalıyım, bu akşam çalışıcağım, artık hiç çalışmayacağım, arkadaşlarımdan ayrılmak istemiyorum hiç, aslında başka bir şehirde de yaşayabilirim kendi ayaklarım üzerinde durabilirimki ben, aman ne güçsüzüm ya arkadaşlarım,ailem olmasaydı ne olurdum ben yapayalnız,çok kızdım artık konuşmak yok,neden kızmıştım ki halbuki çok iyi davranıyor bana, ben bu adamı çok seviyorum,
bir saat sonra; hayır hayır nefret ediyorum,artık 2 düşünüp bir söyliyeceğim, aman ya ne olacakmış ki patavatsızsam engelleyemem herhalde...gibi çelişkiler yaşayan bir varlığım.Aynen böyle.

Tüm garipliğime rağmen ben birgün herşeyin düzelmesi için ya da en azından birkaç şeyin yolunda gitmesi için hala uzun düşüncelere dalıyorum.Gidermi
ki acaba? Gider belki.Artık dokunmasam daha iyi olur belki.Belki de müdahale etmemek daha doğrudur.Öylesini kabullenmek.
Mutluluğu ya da sonsuz mutsuzluğu.Aşktan bahsetmiyorum bile.Kendisinden umudu keseli bir hayli zaman oldu.

/p>
betüş yazdı@ <10/30/2006 04:29:00 AM/a>
< < < <