< <

<

Yapayalnız kalıcam çok yakın zamanda.Şimdiden kaldım bile aslında.En sevdiklerim birdenbire gidecekler.Bir bakacağım hafta içinde mutlaka 1 defa görmessem yapamayacaklarım olmayacaklar.Haftalarca görmemiş olacağım.Bir bakacağım çoktan gitmişler.Ve ben yapayalnız kalmışım da sadece kendimi düşünür olmuşum.Yediremiyorum aklımdan bu düşünceler geçtiğinde olsun diyorum ben yalnız bırakmam ki kendimi.Ben varım ya.Ama yine de çok korkuyorum.Pekçok şeyden korkuyorum.Yanlız kalmaktan, nefret ettiğim döngüden çıkamamaktan,istemediğim bir işi yapmaktan, burda yaşamaktan, beyaz atlı prensin hiç gelmemesinden, mutlu sonun olmamasından,aileme birşey olmasından,arkadaşlarımdan kopmaktan,birgün burda da savaş olmasından,kardeşimin başına kötü birşeyler gelmesinden,yaşlanmaktan,çirkinleşmekten,ruhumun çirkinleşmesinden,babamın hiç gelmemesinden, babamı ve diğer babam (amcam) ı hayal kırıklığına uğratmaktan, arkadaşlarımdan uzaklaşmaktan,annemi kırmamak için verdiğim çabalardan birgün bıkıp onu kırmaktan, birgün uyandığımda hiç arkadaşım kalmamasından, ve her gece mutsuz uyuyup sabah mutsuz uyanmamın sürekli olmasından korkuyorum.Bu korkuyla yaşanmaz biliyorum.Mecburen idare ediyorum.Şımarıklık mı yapıyorum yoksa gerçekten bir korkak mıyım bilemiyorum.

/p>
betüş yazdı@ <9/22/2006 06:53:00 AM/a>
< < < <