< <

<

Rüzgara mı bırakmalıyım yapraklarını hayatın.Ne rüzgar olabildim ne de set önüne hayatımın.Yani herşey olacağına mı varıyor.Hiç çaba sarfetmemeli mi? Sarfettiğin çabalar uzay boşluğuna mı karışıyor...Bazı insanlar hep mutsuz bazıları da hep mutlu mu olmalı yani? Ben kaderi farklı tanımlamıştım Hak inancında.Bütün inançlarım çöktü mü yani şimdi.Bütün herşeye baştan başlayabilecek olan yürek pek bi yaralı iyileşir mi?Yoksa küser mi yaratıcısına..."Kulum iste" dememiş miydin sen? "Sen çalış tevekkül et" demiştin hani...İsyanlar geçiyor damarlarımdan...

Sevmediğim bir işi yapmak, sevmediğim bir hayatta bulunmak, sevmediğim insanlarla beraber yaşamak zorunda kalmak çok büyük bir cezalandırılma durumu değil mi? Polyannacılık oynayacak durumda değilim.Hatta şu durumda Polyannadan da tiksiniyorum.Mutlu olmaya çabalamış olan ve hiçbir çaba sarfetmeden öylesine bekleyen başka bir insan arasındaki fark ne?Birinin en azından çabaladım diye avunması mı tek fark?Ne anlamı var bunun? Ya da daha geniş bakalım olaya.Nedir anlamı hayatın?Ben bir ot olsam da aynı durumda olacaktım.Başıma gelenler değişmeyecekti...Rüzgar ya sağdan esecek ya da soldan...Tek heyacanı bu hayatın artık...

/p>
betüş yazdı@ <8/01/2006 06:06:00 AM/a>
< < < <