< <

<

akşam Aysunlardan eve gelirken yolda bebekken gördüğüm kediyi gördüm.Bir gözünü çocukların yaraladığı.Uzun bir süre sevdirdi kendini.Yola oturdum.Sevdim.Sonra zaten baya zamandır kedi almak istediğim geldi aklıma neden bu olmasındı.Ama annem? neyse deli cesareti ile aldım eve götürdüm.Uzattım kafamı içeriye anneme baktım.Elinde kalem birşeyler yazıyodu.Ders mi çalışıyosun anne dedim.Sevimli olmaya çalışarak güldüm.Baktı hıhı dedi.Sonra kediyi çıkardım.Anında bağırdı.Çıkar o pireli hep çıkar dışarı.Ama yıkarız anne.Hayır kedi istemiyorum.Çaabuk çıkar binadan da dışarı.Ama anne aç ya.Bari karnını doyuralım.Süt içsin.Ciyak çıkar çabuk.Neyse kapının önünde sevdik süt verdik falan sonra aldım getirdiğim yere bıraktım.

İşin en fena tarafı arkadaşlarım annemi benden iyi tanıyomuş onu anladım.Geçen sene ben kedi alıcam dediğimde Gülis "annen seni öldürecek demişti"Ben de bilmiyo ki süpriz yapcam" demiştim.iyi ki de süpriz yapmamışım ne olduğunu gördük.Vicdansız kadın.Ufacık kedi ya.Bakamadık kediciğe.Bir kedim olmayacak galiba hiç...

GÜLÜMSE HADİ GÜLÜMSE
BULUTLAR GİTSİN
YOKSA BEN NASIL YENİLENİRİM
HADİ GÜLÜMSE
BELKİ ŞEHRE BİR FİLM GELİR
BİR GÜZEL ORMAN OLUR YAZILARDA
İKLİM DEĞİŞİR AKDENİZ OLUR
GÜLÜMSE
TUT Kİ KARNIM ACIKTI
ANNEME KÜSTÜM
TÜM ŞEHİR BANA KÜSTÜ
BİR KEDİM BİLE YOK
ANLIYOR MUSUN
HADİ GÜLÜMSE
SAZLARIM VARDI
IRMAKLARIM VARDI
ÇAKIL TAŞLARIM VARDI BENİM
AMA SEN BAŞKASIN
ANLIYOR MUSUN
BAŞKASIN
Şiir: Kemal Burkay
/p>
betüş yazdı@ <8/28/2006 02:46:00 AM/a>
< < < <