< <

<

her sabah uyandığımda aynaya bakmak zorunda kalıyorum giyinip evden çıkmak gerekiyor işe gitmek gerekiyor.Bu sabah baktığımda aynaya düşündüm.Battıkça daha fazla batıyorum b.ka hergün.Uyanmak istemiyorum,yürümek istemiyorum,işe gitmek istemiyorum,konuşmak istemiyorum,tartışmak istemiyorum.Gittikçe kilo alıyorum.En fena alışkanlığım bu sanırım.Bir süre sonra zayıflayamayacağım çünkü daha şimdiden kendimi kontrol edemiyorum.Bıraktım herşeyi olduğu kadar olsun diyorum.İyi ki de ailemle yaşıyorum.Yoldan sapmaya müsait irademle ben alkolik olabilirdim belki de sigara tiryakisi.Eğer içmiyorsam sigara bu aralar ne ondan tiksindiğimden ne de sağlımı düşündüğümden.Sadece ailemi daha fazla hayal kırıklığına uğratmamak için.Bu kadar da düşünceliyim yani.Mutsuz bir sorumluluk sahibi.Öyle diyorlar.Sorumluluk sahibi biriymişim ben.Aha aha...ne kadar da güzel özelliklerim var benim.Biraz da mutlu olsam anasını satayım...Bu kuyunun dibi yok mu hiç...Rüyalarımda düştüğüm uçurumlardan dibe yaklaşınca uyanırdım hep.Kurtulurdum.Yok mu bu rüyanın sonu...

/p>
betüş yazdı@ <8/15/2006 12:09:00 AM/a>
< < < <