< <

<

Aysun geldi akşam.Sağolsun beraber evi topladık.Gerçi iki çift laf edemedik ama aralarda üstünden geçtik önemli konuların şöyle bir.Annem kalp krizi geçirmeyecek böylece evi gördüğünde.
Dedim ki Aysun yediremiyorum kendime.Dert oldu içime.Nasıl beni değil onu tercih eder.Dedi ki kimse mükemmmel değil sende bulamadığını onda bulmuştur.Dedim ama nasıl ya ne bulamadı bende.Aynaya bakınca gayette güzel bir yüz görüyorum.Sonra hafif alıklık her insanda olan bir özellik ama aptal değilim.Daha ne istiyordu yani.O bulaşık yıkarken ben sanırım 3 veya 4 defa süpürgenin başından ayrılıp aynı şeyleri sordum.Ve her seferinde buna benzer cevaplar verdi.En sonunda aynen şöyle dedi."Oho yeter be.Hayvan! seviyor musun çocuğu sanki yoktu şimdiye kadar böyle bir mesele.Egon incindi demi.Şimdi vazgeçirsen sanki evleniceksin çocukla." Dedim "kem küm e şey ben" Düşündüm hak verdim.Bu meseleyi de kapadım böylece.
/p>
betüş yazdı@ <7/02/2006 11:45:00 PM/a>
< < < <