< <

<


Way naber ilk aşkım.Çocukken böyle 10 yaşındayken belki de daha önce bilmiyorum.Aşkı keşfettim.Ya da sevgiydi aşk sanıyorum bilmiyorum.Ayıramıyorum ayıramadım hiçbirzaman.Öyle sevdim o zamanlar.Ortaokul geldi bitti lise oldum lise de bitti.Tüm lise boyunca adını andım dostlarım yanında.Dert ettim kendime adını.Sayıkladım durdum.Belki bıktılar ama yettin kızım demediler çok şükür hiç ondan dost dedim ya ben onlara.Sonra bir gün bir mektup verdim sana ya gel ya da git diye.Sanırım gitmeyi tercih ettin.Bir cevap bile vermedin...Buna da cevap gelmeyecek biliyorum zira senin bu bloğu görmen ihtimal dahilinde bile değil...Gelmesin de zaten artık...Sonra Lise bitti.Bir gün başka birinin olduğu gerçeğiyle yüzleştim.Biraz acıydı.Vazgeçtim senden o zaman.Dedim bu iş olmaz artık.Başkası oldu birgün.Onu da çok sevdim.Belki senin kadar belki daha fazla belki de daha az bilmiyorum.Karşılaştırırken objektif olamıyorum.O da gitti sonra.O daha çabuk gitti daha kesindi gidişi ben gidiyorum dedi.Bende bıraktım gitti.Aşk özgür bırakmaktır diye düşündüm.Ama burda bir gariplik vardı ben kimi özgür bıraksam gidiyor bir daha da dönmüyordu.Başka bir çarem olmadığına göre...Yapacak birşey yok tabi.Neyse.Bugün kardeşim dedi ki.Nişanlanıyormuş...
İçimde hiçbirşey kalmamış diyordum.Ama acıdım işte.İçimde tarifsiz bir burukluk.Elimde geçmiş yıllarım.Görmek istemiyorum hiç.Umarım o geldiğinde ben burda olmam.En azından sınavı kazanmış ve gitmiş olurum umarım.Dayanamayacağımı hissettim.Bitmiş bir sevginin külleriyle nasıl yüzleşicem bilemedim.Her zaman kuyruğu dik tutmak 1. amacım olsa da.Öyle işte acıdım biraz.İlk aşkım mutluluklar sana...Hayatımda mutlu olacağıma inandığım 2 insandan diğerini de kaybetmiş oldum ben bu nişanla tamamen.Ama olsun.Eski Türk filmlerindeki bir cümleyi yinelemekten başka çarem yok...Sen mutlu ol yeter...


/p>
betüş yazdı@ <6/03/2006 02:07:00 PM/a>
< < < <