< <

<

Arkadaşlarla piknik yapmak için 1 ay önce plan yapmıştık.Dediler ki "Betülcüm bize ıspanaklı börek yapsana" dedim ki "bilmem ben ama yaparım neden olmasın" dedim söz verdim oy.Neyse dün dedimki "Buket bana gündüz bir ıspanaklı böreğe gerekecek ne varsa alır mısın marketten?" "olur" dedi.Kandırmış beni.Almamış.Bugün dershane çıkışında yanıma geldi almadım dedi.Aferin dedim.Markete gittik aldık.Sonra annemle Buket tarif ettiler bende başladım börek yapmaya.Ispanakları doğra dediler doğradım yıka dediler yıkadım sonra soğanı da doğra dediler onu da doğradım.Sonra yağla birlikte kızart dediler yaptım.Neyse sanırım aldığımız yufka çok dandikmiş.Elimde parça parça oldu.Ama yılmadım.Parçaları birleştirdim.Üstüne süt serptim.En sonda yumurta serptim.Sonra fırına koyduk böreği pişsin diye.Ama bu bahtsızlıkla ben o böreğin sağlam olarak Mihrabat Korusuna gideceğine zati inanmıyordum.Neysem baktık fırının ustunde böyle pas gibi bişeyler var dökülcek gibiler.Salladık biraz döküldülerde.Sonra pişirme kağıdı diye bişey var böyle annem almıştı geçen gün o aklıma geldi.Dedim onu koyalım böreğin üstüne hiçbirşey dökülmez öyle.Hem üstü de pişer.Buket dedi olur.Neyse koyduk dedim Buket bu yanmasın sonuçta kağıt bu yanması lazım.Dedi yok annem kullanıyor yanmıyor bu.Neyse biraz durduk fırından böyle dumanlar çıktı ve yanık kokusu.Bizde çıkardık hemen tabi fırından.
Dedim Buket komşuya verelim o pişirsin.Dedi deli misin saat 11.Dedim olsun kaç senedir taşındılar buraya artık yabancı değiller.Dedi boşver annemde Medinlere gitti onlara götürelim orda pişsin.Bu arada Medinde ne biçim isimmiş şimdi farkettim.Neyse işte o böreği bekliyorum.Korkuyorum çok korkuyorum ya yanarsa.Hayır yalancılıktan sabıkam da yok ama anlatsam yarın inanmayacaklarmış gibi geliyor.Bekliyorum...Zaman geçmiyor.Çok hüzünlendim.Ben de inanmazdım kendime.Ama nolur yanmasın börek ya:(ilk böreğim yanmasın.En azından ben yakmış olaydım zoruma gitmezdi.Sen o kadar parçala birleştir elalem yaksın böreğini.Üzülmeyecek gibi bir konu mu yani? Tamam ilk aşkımın tarihinin sayfalarında kaybolduğum gerçeği kadar üzülmemem gereken bir durum ama.Üzüldüm işte napayım.Ana yüreği ya da aşçı yüreği.En azından bana çirkin zenci gibi yakıştırmalarda bulunan arkadaşı çatlataydım bakkkk ben börek yaptım diyeydim yafu.Böyle de olmazki ama.Neyse dolu tarafından bakalım Buketçiğimin "abla senden bundan sonra börek istemez onlar çünkü bundan sonra gün göreceklerini sanmıyorum" cümlesini haklı çıkarmayacağım en azından.Zehirlemiyeceğim arkadaşlarımı.Ya o kırıntıları önceden farketmeseydik ne olacağıdı.Ya da pişirme kağıdını Bukete uyup bırakıp gitseydik ya.Ev yanacaktı be. Madem yanıyor ne halta ona pişirme kabı demişler anlamıyorum.1 e 8 var.Börek hala ortada yok.Nolur yanmasın ya.Neyse artık börek börek diye sayıklayarak da olsa uyuyayım yarin canım geliyor Sedam geliyor.Onu tren garında karşılayayım.İçim açılsın...Elimde börek olsa daha iyi olur tabi ama şimdi böreğin olup olmayacağını ben bile bilmiyorum.Garipmiş böreği yap ve ölüp ölmediğinden bihaber ol.Evlat acısı gibi...Neyse...
/p>
betüş yazdı@ <5/27/2006 01:33:00 PM/a>
< < < <